تهديدها و فرصتها
6-12-1384
كشتن، سوزاندن و ويران كردنِ آثار و يادبودهاي پيشوايان الهي كار تازه اي نيست.
اين مبارزة نابخردانه حتي پيش از تولد آن بزرگواران هم وجود داشت؛ چنانچه نمروديان وفرعونيان نمي خواستند ابراهيم(ع) و موسي(ع) متولد شوند:
صد هزاران طفل سر بُبريده شد تا كليم الله زِمادر زاده شد
پس از شهادت يا ارتحال آنان نيز اين جريان امتداد داشته است؛ به آب بستن حائر حسيني به دست خلفاي ستم پيشه عباسي ، تخريب بناي حرم ائمه بقيع، حمله وهابيون به كربلا و حمله نا فرجام به نجف اشرف نمونه هايي از اين جريان است.
پندار كوردلان اين است كه از بين بردن بناها و گنبد و گلدسته ها، نام و محبت اوليا خدا را از دلها بيرون مي كند ولي زهي خيال باطل و پندار موهوم!
اگر مردان خدا و اهل بيت(ع) گنبد و بارگاه و مقام و حريمي دارند، بي شك اين بناها نشانه حرم آنان در دلهاي مؤمنان است. در زيارت جامعه، اين يادگار هادي الائمه(ع)، خطاب به امامان خويش مي گوييم:
قُبُورُكُمْ فِي الْقُبُور وَ اَسْمَاءُكُمْ في الْاَسْمَاء؛ فَمَا اَحْلي اَسْمَاءُكُم
مزار شما در بين مزارها و نشانه هاي شما در بين نشان هاست؛ وه كه چه شيرين است نامهايتان.
تخريب بارگاه عسكريين(ع) در شهر غريب سامرا، دردي جانكاهي بر دل شيعيان و آزادگان جهان نهاد كه داغ آن تا قيام قائم آل محمد(عج) هميشه تازه است ولي اينگونه رفتارها و برخوردها نه تنها از شأن و عظمت و جايگاه مردان الهي نكاسته و نمي.كاهد بلكه موجب توجه بيشتر مردم به امامان ما بويژه به آخرين حلقة سلسلة امامت يعني وجود مقدس حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف خواهد شد.
يٌريدُونَ لِيُطفؤوا نُورَ الله بِاَفْواهِهِم وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْكَرِه الْكَافِرُون.
آري، تخريب بارگاه والدين گرامي امام زمان(عج)، جد، مادربزرگ و عمه جان آن حضرت در شهري كه زادگاه اوست، ضرورت طرح مباحث مهدويت و انتظار را بيش از پيش آشكار ساخته تا دنيا با عظمت اين مفاهيم و آن وجود مقدس كه دشمنان به خيال خام خود به دنبال كمرنگ نمودنش هستند، آشنا شود. باشد كه برق شمشيرش لجنزارهاي فتنه را بخشكاند و آفتاب عدل و قسط را بر زمين بگستراند.
آفتابِ شيعه از مشرق درآ
بار ديگر سرزَن از غار حرا
تيغ دركش تا تماشايت كنند
تا كه نتوانند حاشايت كنند
پاك كن از دامن دين، ننگ را
اين عروسكهاي رنگارنگ را
با تو در آيينه ليل و نهار
بازتاب ديگري دارد بهار
مجتبي كلباسي